Coração independente

"...młody człowiek dalej więc słuchał swego serca, przemierzając pustynię. Poznał jego wybiegi i fortele i pogodził się z tym, jakie było. Strach i chęć powrotu opuściły go, bo pewnej nocy serce wyznało mu, że jest szczęśliwe.

- Nawet jeśli czasem trochę się skarżę - mówiło serce - to tylko dlatego, że jestem sercem ludzkim, a one są właśnie takie. Obawiają się sięgnąć po swoje największe marzenia, ponieważ wydaje się im, że nie są ich godne, albo że nigdy im się to nie uda. My, serca, umieramy na samą myśl o miłościach, które przepadły na zawsze, o chwilach, które mogły być piękne, a nie były, o skarbach, które mogły być odkryte, ale pozostały na zawsze niewidoczne pod piaskiem. Gdy tak się dzieje, zawsze na koniec cierpimy straszliwe męki."

Może powyższy tekst mi coś wyjaśni.

Może nie tylko mnie.

I cannot sleep

Kolejna ta, która odeszła. Algun dia nos vemos.

Powoli robi się Tam mały tłum.

Wierszydło

A tyle razy siebie prosiłam

Tyle razy zmuszałam

Żeby na tej przeklętej kanapie nie zasnąć

Z kieliszkiem niedopitym i papierosem niedogaszonym

Z płaczem w gardle zatkniętym

Jak korek w kiepskim szampanie

Co dupnąć miał w sednie sprawy.

Cieszę się że właśnie jest burza

Której boję się jak dziecko lania

Bo mam jeszcze jeden powód więcej

Żeby się schować

A stopa co spod koca czuwa

Nieśmiało szepcze

Czy wieje, czy leje, czy  śnieży, czy warto

Pioruny, błyskawice już mi są niestraszne

Bardziej boję się jego strachu.

Boże, błagam Cię

Bo mój anioł stróż zapił i zaniedbał

Bo zamiast wtedy

W zwiewnej sukience iść

W koralach czerwonych

O paznokciach prosto z salonu

Poszłam taka sobie ja, o.

A teraz siedzę na parapecie z aniołem skacowanym

Co histerii przeze mnie doświadcza

Pocieszam przypierzone stworzenie pióra mu czesząc palcami

Dobrze że chociaż ta skrzydlata pierdoła umie głośno płakać

Bo ja mam tylko bólu wytrzeszcz

Przyczyny porażki nawet sam diabeł nie chce mi wyjaśnić

Tylko chowa się tchórzliwie pod łóżkiem przekleństwa mamrocząc

A w tym samym czasie

Moja wytęskniona połowa

Bez której bardzo źle mi się oddycha

Gdzieś tam sobie jest, o.

Ból

Boli mnie każdy mój ruch
Boli każda myśl
Boli mnie świadomość, że cokolwiek się kończy, bólu początek przynosi
Boli mnie powtarzalność uniesień, które tylko cierpienie przynoszą
Boli mnie cisza niewiadomo skąd, niewiadomo czemu

Boże mój, znowu mnie boli, ile jeszcze razy będzie bolało?

Boli boli boli
BOLI.

Wszystko mnie tak bardzo boli.

Zaśpiewaj mi proszę... bo nie mogę zasnąć.

Voy a Dormir

"Dientes de flores, cofia de rocío,
manos de hierbas, tú, nodriza fina,
tenme prestas las sábanas terrosas
y el edredón de musgos escardados.

Voy a dormir, nodriza mía, acuéstame.
Ponme una lámpara a la cabecera;
una constelación; la que te guste;
todas son buenas; bájala un poquito.

Déjame sola: oyes romper los brotes...
te acuna un pie celeste desde arriba
y un pájaro te traza unos compases

para que olvides... Gracias. Ah, un encargo:
si él llama nuevamente por teléfono
le dices que no insista, que he salido..."

Alfonsina Storni