Ei lá!

Hej Życie! Jakie jesteś czy nie jesteś, podaj mi rękę.
A ja już nigdy się od Ciebie nie odwrócę.


O bólu, który przeradza się w siłę.

Meu catendê ... de lá de China
Luante, meu catendê
Meu catendê ... de lá de China
Luante, meu catendê
Varre a voz o vendaval
Perdido no céu de espanto
Meu barco fere a distância
No disparo da inconstância
Me encontrei sem me esperar
Quanto mais o tempo avança
Mais me perco neste mar
E no rumo do segredo
Caminhei todo o caminho
Ei lá
Maré brava maré mansa
Ei lá
Vou na trilha da esperança
Ei lá
Vou no passo da alvorada
Ei lá
Mar amor enamorada
De segredo e de procura
Fiz do medo o meu amigo
E de força sempre pura
O meu canto se encontrou
E no fim da jornada
Vi meu canto crescer
Há tanto escuro na estrada
Esperando o sol nascer
Vou cantar pela vida
O meu canto de amor
Há tanta dor escondida
Tanto canto sem cantor
Ei lá
Maré brava maré mansa
Ei lá
Vou na trilha da esperança
Ei lá
Vou no passo da alvorada
Ei lá
Mar amor enamorada

Lubię II

Lubię ten stan

Kiedy słowo samo się kreśli  

Myślami w powijakach zaspanymi

Co nie dowierzają jeszcze że zaraz pępowinę od duszy odgryzą

sobie tylko własną poezją

Lubię ten stan

Kiedy niby-to-cisza dyktuje ręce ruch ostrzenia ołówka i papieru namaszczania

Bladego z braku treści

Lubię tę chwilę kiedy anioła stróża mego zakichaną mądralę

Do zagubionego diabła posyłam

I wolna od przykazań bluźnię, bałwochwalę czy Bogu dziękuję sam na sam

Lubię tę burzę

Zapytań przeklętych czy

Zaklęć pytających o

Metafory

Poranka, snu, świtu, nocy

Miłości platonicznej i cielesnej

Pokus i obłąkania z niepokoju co spać mi nie pozwalają

A o snach pisać karzą jednak...

…Lubię ten spokój

Kiedy już po wszystkim jest

I spod oka patrzę

Jak moje alter ego w ozłoconej ramie

Kolorowy szal wiąże wokół poplątanych włosów

Palcami o czerwonych paznokciach.

Lubię.

Znowu coś lubię.

Bo tak.

Oxalá, o Carnaval aconteça, oxalá!

Oxalá, me passe a dôr de cabeça, oxalá
Oxalá, o passo não me esmoreça;

Oxalá, o Carnaval aconteça, oxalá,
Oxalá, o povo nonca se esqueça;

Oxalá, eu não ande sem cuidado,
Oxalá eu não passe um mau bocado;
Oxalá, eu não faça tudo à pressa,
Oxalá, meu Futuro aconteça

Oxalá, que a vida me corra bem, oxalá
Oxalá, que a tua vida também;

Oxalá, o Carnaval aconteça, oxalá
Oxalá, o povo nunca se esqueça;

Oxalá, o tempo passe, hora a hora,
Oxalá, que ninguém se vá embora,
Oxalá, se aproxime o Carnaval,
Oxalá, tudo corra, menos mal

Puertas abiertas

Cisza

Trwaj ciszo

W spokoju codziennym jak słońce 

Którym zaspana wiosna obłaskawia

Zmrożone serca

Trwaj ciszo taka pochlebna

Poszepcz mi jeszcze o harmonii względnej i powszedniej

I o tym

Że tak właśnie być powinno

Że to normalne

że szafy w pośpiechu nie zamknęłam

Że książkę gdzieś pozostawiłam

Otwartą na zdaniu co błyszczy jak niezapowiedziany dobry znak

Że to normalne

Że byle jak składam prześcieradło

Biodrem domykam szufladę

Od niechcenia

Że na podłodze siedzę i gołe mam nogi

Czy włosy w nieładzie

Że to normalne

Że w bezruchu gonię myśli palcem nie kiwając

Że peroruję, szaleję czy w różowych majtkach skaczę po tapczanie

W rytmie sobie tylko znanych dźwięków

Że to normalne

Że się tak nieprzyzwoicie zamyślam

Nad nową miłością zmarnowaną 

Że łzy gubię

Bo złamałam, zgubiłam, otarłam, krwawię

Że komfort mam łkania w dogodnych dla mnie chwilach

Trwaj Ciszo

Przemów do mnie  

I powiedz
Że te chmury które widzę na horyzoncie

Tylko mi się śnią

Że to normalne.

O fim da estrada

Miałam sen